آرشیو تیر ماه 1403

سریال "The Sinner" یک مجموعه تلویزیونی آمریکایی است که برای اولین بار در سال 2017 از شبکه USA Network پخش شد. این سریال توسط درک سیموندز ساخته شده.این سریال از رُمانی به همین نام اقتباس شده که توسط یک نویسنده‌ آلمانی در سال 1999 نوشته شده و در این مجموعه تلویزیونی مکان رخدادها از آلمان به آمریکا منتقل شده است. هر فصل از "The Sinner" یک داستان جنایی جداگانه را روایت می‌کند و شخصیت اصلی هر فصل، کارآگاه هری امبروز (با بازی بیل پولمن) است که به بررسی پرونده‌های پیچیده می‌پردازد.

سریال گناهکار The Sinner در ژانر جنایی و راز آلود قرار دارد و سعی کرده تا با ایجاد یک خلاقیت کوچک اما تاثیرگذار، انرژی تازه‌ای تزریق کند و آن هم این است که ما از همان اپیزود اول می‌دانیم که قاتل چه کسی است. معمولا سوال اصلی سریال‌های پلیسی این است که: «چه کسی جنایت را انجام داده؟». ما کل داستان در جستجوی هویت قاتل هستیم. بعضی‌وقت‌ها قاتل یکی از اعضای خانواده مقتول که فکرش را نمی‌کردیم در می‌آید و بعضی‌وقت‌ها معلوم می‌شود که یکی از نیروهای بالارتبه‌ی پلیس پشت این قضایا بوده است و بعضی‌وقت‌ها یک مظنون داریم، اما سوال این است که چگونه می‌توانیم مقصر بودن او را اثبات یا رد کنیم. «گناهکار» اما این روند را برعکس کرده است. حالا از همان ابتدا می‌دانیم قاتل چه کسی است.




فصل اول سریال حول و حوش زنی به اسم کورا تنتی (جسیکا بیل) می‌چرخد. همسر مرد سربه‌زیر و سختکوشی به اسم میسون (کریستوفر ابوت) و مادر یک پسر کوچک. کورا یک زن معمولی است که صبح‌ها کابینت‌ها و یخچال و فریز آشپزخانه را دستمال می‌کشد. ماهیتابه روی گاز می‌گذارد و برای خانواده صبحانه درست می‌کند و لباس‌های پخش و پلا وسط خانه را برمی‌دارد و تا می‌کند و آنهایی را که کثیف هستند برای خوراندن به ماشین لباسشویی جدا می‌کند.یکی از روزها کورا به همراه خانواده اش به ساحل میروند تا وقت بگذرانند.کورا درحال کندل پوست سیبی است که ناگهان قبل از اینکه بفهمیم چه خبر است، خودش را روی مرد غریبه‌ای که خواننده‌ی موزیکِ در حال پخش است، می‌اندازد و او را با همان چاقوی میوه‌خوری که در دست دارد سوراخ سوراخ می‌کند و بعد به نامزد مرد قوت قلب می‌دهد که دیگر حالش خوب است. 

فصل‌های سریال بهم ربطی ندارند و هرکدام داستان جداگانه ای را دنبال میکنند. بیل پولمن در نقش کارآگاه هری امبروز در هر سه فصل سریال حضوری بسیار پررنگ و تاثیرگذار دارد ولی باید قبول کنیم در فصل اول بازی بی‌نظیر جسیکا بیل باعث شده بیل پولمن تا حدودی در حاشیه باشد.

 

این سریال به خوبی از تعلیق و کشش استفاده می‌کند تا بیننده را تا انتهای فصل همراه نگه دارد.

 

فضاسازی تاریک و مرموز سریال به خوبی با موضوعات جنایی و روانشناختی آن همخوانی دارد. کارگردانی قوی و توجه به جزئیات، تجربه تماشای سریال را بهبود می‌بخشد.

 

همچنین سریال "The Sinner" به خوبی به جنبه‌های روانشناختی شخصیت‌ها و انگیزه‌های آنان می‌پردازد. بررسی عمق روانی و گذشته شخصیت‌ها به داستان‌ها عمق بیشتری می‌بخشد.

روی هم رفته بدون اینکه چیزی را لو بدهم «گناهکار» درباره‌ی یک چیز است. اینکه هیچ‌وقت نمی‌توان آسیب‌های روانی را نادیده گرفت. اینکه آنها به‌طور فیزیکی دیده نمی‌شوند به این معنی نیست که وجود ندارند. 
اگر به دنبال یک سریال کاراگاهی و روانشناختی جمع‌و‌جور و صریح و تمیز هستید، «گناهکار» یکی از بهترین‌های امسال است.

سریال "Mr. Robot" که توسط سم اسماعیل ساخته شده است، یکی از مجموعه‌های تلویزیونی محبوب و تحسین‌شده دهه اخیر است.
مستر ربات نمونه بارزی از یک سریال تلویزیونی با کیفیتی خوب است که در ابعاد مختلف، حتی از فیلم‌های سینمایی نیز بهتر عمل می‌کند.
این سریال به خاطر موضوعات عمیق و شخصیت‌پردازی‌های دقیق خود بسیار مورد توجه قرار گرفته است.

داستان درباره ی پسر جوانی به نام الیوت است که توانایی های بالقوه ای در زمینه هک و شبکه های کامپیوتری دارد و از مشکلات روانی متعددی رنج میبرد و در اغلب موارد ترجیح میدهد در تنهایی خودش و به دور از اجتماع به سر ببرد . او روز ها در یک شرکت امنیتی«آل سیف» به عنوان یک متخصص امنیت شبکه مشغول به کار است و شب ها به عنوان یک هکر کلاه سیاه ( هکر خلافکار ) دست به هک کردن حساب های افراد در شبکه های اجتماعی میزند .
اوضاع برای الیوت همین‌گونه سپری می‌شود تا اینکه آنارشیست مرموزی به اسم آقای ربات سراغ او می‌آید و الیوت را به گروه خود که ‌اف‌سوسایتی نام دارد، دعوت می‌کند. ‌اف‌سوسایتی گروهی متشکل از چند هکر بسیار حرفه‌ای است که قصد دارند به مبارزه با نظام سرمایه‌داری بپردازند و برای همین هم می‌خواهند کمپانی E Corp را هک و بدهی‌های مردم را پاک کنند. الیوت ابتدا چندان تمایلی برای ورود به این گروه ندارد، اما بالاخره قبول می‌کند و این سرآغاز وارد شدن به هزارتویی خطرناک است.




در زیر به برخی از نقاط قوت و ضعف این سریال اشاره می‌کنم:

 

سریال "Mr. Robot" داستانی پیچیده و چندلایه دارد که مخاطب را درگیر می‌کند. پیچش‌های داستانی و مسائل فلسفی مطرح‌شده، مخاطب را به تفکر وادار می‌کند.ب

 

با وجود این که این سریال در یک شبکه کمتر شناخته شده مطرح شده است، اما عمیق بودن کاراکتر آن باعث شده تا محبوبیت زیادی به دست بیاورد. شخصیت اصلی، الیوت آلدرسون با بازی رامی ملک، به شکلی بسیار واقع‌گرایانه و چندبعدی به تصویر کشیده شده است. مبارزه او با مشکلات روانی و دیدگاه خاص او نسبت به جهان، یکی از نقاط برجسته سریال است.

 

برخلاف بسیاری از سریال‌ها و فیلم‌های دیگر، "Mr. Robot" تلاش کرده است تا مسائل هکری و تکنولوژیک را به شکلی واقع‌گرایانه به تصویر بکشد.حتی بسیاری از مسئولان امنیت شبکه هم اذعان داشتند که سریال مستر ربات بسیار واقعی‌تر و باورپذیرتر از سایر فیلم و سریال‌های هم‌سبک خود است. واقع‌گرایانه بودن سریال در مورد جزئیات هکری یکی از بهترین فاکتورهای این سریال است که توانسته در سراسر داستان صحنه‌های هیجان انگیز بسیاری را رفم بزند و باعث شده تا مخاطبان تخصصی‌تر نیز از سریال لذت ببرند.

 

کارگردانی و سبک بصری سریال، به ویژه استفاده از زاویه‌های دوربین غیر معمول و نورپردازی خاص، به ایجاد جوی منحصر به فرد کمک کرده است.

 

 موسیقی متن سریال توسط مک کوایل، به خوبی با فضای تاریک و تنش‌زای سریال هماهنگ است و به تقویت احساسات و هیجانات مخاطب کمک می‌کند.

 

برخی از بینندگان ممکن است احساس کنند که داستان سریال بیش از حد پیچیده است و پیگیری آن دشوار است. اما اگر طرفدار سریال های هکری هستید بهتر است کمی به آن فرصت دهید!

 

 

در کل، "Mr. Robot" یک سریال برجسته و متفاوت است که توانسته است با داستان پیچیده و شخصیت‌پردازی‌های دقیق خود، جایگاه ویژه‌ای در دل مخاطبان و منتقدان پیدا کند.

 

 

"آواتار"، به کارگردانی جیمز کامرون، کارگردان مشهور سینمای هالیوود که در پروندۀ کاری اش آثاری همچون تایتانیک، ترمیناتور 2 و بیگانه ها به چشم می خورند، ابتدا قصد داشت بلافاصله پس از تایتانیک، فیلم «آواتار» را بسازد اما چون در آن زمان، تکنولوژی به اندازه ای پیشرفت نکرده بود که بتواند دنیای خیالی مورد نظرش را به تصویر بکشد، 12سال صبر کرد تا بالاخره این امکان برایش مهیا گردید. اینچنین بود که آواتار موفق شد با فروش حدوداً 2 میلیارد دلاری، نام خودش را به عنوان پرفروش ترین فیلم تاریخ سینما به ثبت برساند.(تا سال ۲۰۱۹ و انتشار فیلم «انتقام جویان: پایان بازی»)

 

یکی از برجسته‌ترین ویژگی‌های "آواتار" جلوه‌های ویژه فوق‌العاده آن است. جیمز کامرون برای ساخت این فیلم از فناوری‌های نوین و پیشرفته‌ای استفاده کرد که در زمان خود بی‌نظیر بودند. تکنولوژی تصویربرداری سه‌بعدی و انیمیشن‌های کامپیوتری باعث شد تا دنیای پاندورا با جزئیات و زیبایی‌های بصری خیره‌کننده‌ای به تصویر کشیده شود. منتقدان و تماشاگران از این بابت ستایش زیادی نثار فیلم کردند، چرا که تجربه تماشای فیلم در سینما به یک تجربه بصری متفاوت و بی‌نظیر تبدیل شده بود.

داستان آواتار در سال 2154 میلادی می گذرد. زمانی که منابع ثروت زمین به پایان رسیده و یک گروه آمریکایی به ریاست پارکر سلفریج، در جست و جوی سنگ های قیمتی و ارزشمندی به نام «اونابتانیوم» (unobtainium) که انرژی فراوانی از آن ها استخراج می شود، پا به سیارۀ «پاندورا» می گذارند. منبع این سنگ ها زیر درخت بسیار بزرگی است که دقیقاً بر روی محل زندگی قبیله ای از «ناوی» ها (بومیان پاندورا) قرار دارد. ناوی ها موجودات نیمه انسان و نیمه حیوانی هستند با سه متر قد، که پوستی آبی رنگ با خطوط سفید دارند و نقاط برّاقی بر روی پوستشان به چشم می خورد. درخت زندگی از نظر ناوی ها بسیار مقدس است و جلوه ای از خدایشان (ایوا) محسوب می گردد. پارکر و سرهنگ کواریچ (فرماندۀ نیروهای نظامی آمریکایی) قصد تخریب درخت مقدس را دارند اما دکتر آگوستین (مسئول بخش علمی پروژه) می خواهد به وسیلۀ مذاکره با ناوی ها، قضیه را به صورت مسالمت آمیز حل و فصل کند.

به این ترتیب، از طریق پیوند DNA انسان و ناوی، قالب هایی به نام «آواتار» طراحی شده که از لحاظ شکل ظاهری کاملاً مانند ناوی ها هستند و کنترلشان را یک انسان به دست می گیرد. به این شکل که آن انسان در دستگاه مخصوصی قرار می گیرد و انتقال روح انسان به جسم آوتاری صورت می پذیرد. به این ترتیب انسان ها می توانند با ظاهری همانند ناوی ها در جمع آن ها نفوذ کنند. یکی از این کنترل کننده ها، فردی به نام جیک سالی (Jake Sully) است که قبلاً تفنگدار نیروی دریایی ارتش آمریکا بوده و از ناحیۀ هر دو پا فلج می باشد.  

 

هرچند داستان فیلم جذاب و حماسی است، اما برخی منتقدان معتقدند که طرح کلی داستان تا حدی کلیشه‌ای و قابل پیش‌بینی است. داستان "آواتار" شباهت‌هایی به داستان‌های کلاسیکی همچون "رقص با گرگ‌ها" و "پوچاهانتس" دارد که در آن‌ها نیز به موضوع تقابل فرهنگ‌ها و تلاش برای حفظ طبیعت پرداخته شده است.

 

شخصیت‌های "آواتار" به خوبی طراحی شده‌اند، اما برخی از آن‌ها شاید به اندازه کافی عمق نداشته باشند. شخصیت جیک سالی، به عنوان قهرمان داستان، تغییرات و تحولات شخصیتی قابل توجهی را تجربه می‌کند و از یک سرباز ساده به یک رهبر قوی و همدل تبدیل می‌شود. با این حال، برخی از شخصیت‌های دیگر، مانند شخصیت منفی فیلم (سرهنگ مایلز کواریچ) تا حدی کلیشه‌ای به نظر می‌رسند و عمق کافی ندارند.

 

 

"آواتار" پیام‌های قوی‌ای در مورد محیط‌ زیست، احترام به فرهنگ‌های بومی و نقد استعمارگری دارد. فیلم به وضوح تلاش می‌کند تا تماشاگران را به تأمل در مورد تأثیرات منفی فعالیت‌های صنعتی و نظامی انسان‌ها بر محیط‌زیست و فرهنگ‌های بومی وادار کند. این مضامین اگرچه مهم و ارزشمند هستند، اما برخی منتقدان معتقدند که این پیام‌ها به شکلی ساده و مستقیم بیان شده‌اند و می‌توانستند به شکلی ظریف‌تر و پیچیده‌تر پرداخته شوند.

 

 

 

"آواتار" به عنوان یک فیلم علمی-تخیلی و اکشن، تجربه‌ای بصری بی‌نظیر و داستانی جذاب ارائه می‌دهد. جلوه‌های ویژه و تکنولوژی‌های به کار رفته در فیلم، استانداردهای جدیدی را در صنعت سینما تعریف کردند. هرچند داستان فیلم ممکن است به نظر برخی کلیشه‌ای بیاید و برخی شخصیت‌ها عمق کافی نداشته باشند، اما پیام‌های محیط‌زیستی و فرهنگی فیلم همچنان تاثیرگذار هستند. به طور کلی، "آواتار" یک فیلم دیدنی و تحسین‌برانگیز است که توانسته است جایگاه ویژه‌ای در تاریخ سینما پیدا کند.

این فیلم در جهانی پساآخرالزمانی اتفاق می‌افتد که موجودات بیگانه نابینایی به زمین حمله کرده‌اند و کوچک‌ترین صدا را تشخیص می‌دهند و به سرعت به منبع صدا حمله می‌کنند. 

نقطه قوت اصلی فیلم ایده‌ی اصلی و فضای فیلم  است که با ارائه یک دنیای پسا آخرالزمانی که در آن صدا عامل بقا و مرگ است، توانسته ایده‌ای نو و خلاقانه را به سینمای ترسناک اضافه کند. سکوت به عنوان یک ابزار ایجاد تنش و وحشت به خوبی استفاده شده است.